یکشنبه 30 اردیبهشت 1397

جهان آینده (1)

   نوشته شده توسط: علیرضا امنیه برازجانی    نوع مطلب :خاطرات و درس های زندگی من ،

سلام به همه ی انسان های آزاده ی جهان.

می خواهم باشما از فردای پیش روی خود سخن بگویم .دوستان زندگی آغازی اشک آلود است بین یک تولد هیجان انگیز و یک مرگ ناباورانه و غم انگیز.زندگی ازجایی شروع می شود و در جایی به پایان می رسد.دنیای ما بادست ما آبادشد.تکنولوژی به اوج خود رسیده است.اما افسوس ازخدای خود فاصله گرفته ایم.خداوند در اوج تنهایی و غربت خود انسان را به تماشا نشسته است.آیا کسی هست خدا را به خاطر خودش دوست داشته باشد.آیا خدا را عبادت می کنیم.برای احترام به زندگی و نعمت و جان و سلامتی خویش از خدای مهربان سپاس گزاری می کنیم .آیا به مسجد و کلیسا و کنیسه و معبد می رویم .خدا غریبانه در انتظار شنیدن صدای مناجات و دعای ماست.ما برای خالق خود ناز می کنیم.نه نمازی نه دعایی نه عبادت و روزه ای نه سجده ای و نه احترامی .خداوندصبور وباگذشت و مهربان است .بترسیم از خشم خدا،که انسان را ذوب و نابود می کند.آن گونه که انسان های قبل از ما را مجازات کرد .به دلیل نافرمانی و گردنکشی و تکبر و شیطان پرستی. خشم خدا زلزله و سیل و خشکسالی و بیماری لاعلاج و سونامی و .... نیست این ها نشانه ی اندکی از دلگیری خداست از انسان های بی خدا. 

در ادامه.....


برچسب ها: خدای غریب-انسان ناشکر-فراموشی-عذاب-فردای انسان- ،

 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر

ابزار های وب فارسی ، نایت اسکین - کد مترجم گوگل