شنبه 6 شهریور 1395

بزرگ زاده ی هنر

   نوشته شده توسط: علیرضا امنیه برازجانی    نوع مطلب :سپید و نو و غزل ( اجتماعی) ،

(تقدیم به زنده یاد داوودرشیدی)

.......................................

بزرگ مــردِ دیگری به عرش آشیانه کــرد

رشیدِعرش آشیان،سفـــرچـه عاشقـانه کـــرد

گمان نکن که رفته ای همیشه جاودان تویی

غریب آشـنــــای مـا تنیـــده درزمـان تـویـی

حضــوربا صفای توهمیشه زنده دردل است

نگاه نوربخـش توهمیشه شمــع محفــل است

عمودصخره ای اگربه روی ساحـلی نشست

اگــر نفـس نمی کشد نشانه های اوکه هست

سکوت پُرصــدای توهنـوزبهتــرین صداست

همیشــه وامدارتوست کسی که با توآشنـاست

من ازدریچـــه ی دلت،به روشنی رسیـده ام

قســم که هــم طــرازتـو،هُـنــروری ندیده ام

سکوت کرده ای ولی هنــوزحرف می زنی

توبا دوچشــم بسته هــم به مـا نگاه می کنی

همیشــــه جاودانه ای رشیــــد مـــرد میهـنـم

به نـام زندگی تـورا بـه خیــــر یـاد می کنم

همیشــــه زنـده دردلـــم نگـــاه مهـــربان تـو

نمی روی ز یادمان بـه جان ما بـه جان تـو

چه دانه ها به دست توشکفت ولاله زارشــد

کجا زِ یاد می رود کسی که ریشـــه دارشـد

.......................................

( 95/6/6--- زنـده یاد داوود رشیــدی)


برچسب ها: زنده یادداوودرشیدی ،

 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر

ابزار های وب فارسی ، نایت اسکین - کد مترجم گوگل